Wpisy

Znaczenie etnofarmakologiczne: Południowoafrykańska roślina Sceletium tortuosum jest znana od wieków z różnych tradycyjnych zastosowań, a ostatnio jako możliwe źródło efektów przeciwlękowych lub przeciwdepresyjnych. Standaryzowany ekstrakt został użyty do badania aktywności farmakologicznej, które mogą być istotne dla etnofarmakologicznych zastosowań, a trzy z głównych alkaloidów były również badane.

Materiały i metody

Z wysuszonego materiału roślinnego przygotowano standaryzowany ekstrakt etanolowy wraz z oczyszczonymi alkaloidami: mesembryną, mesembrenonem i mesembrenolem. Testowano je na receptorach, enzymach i innych celach farmakologicznych oraz pod kątem działania cytotoksycznego na komórki ssaków.

Wyniki

Ekstrakt był silnym blokerem w testach wiązania transportera 5-HT (IC(50) 4,3 μg/ml) i miał silne działanie hamujące na fosfodiesterazę 4 (PDE4) (IC(50) 8,5 μg/ml), ale nie na inne fosfodiesterazy. Nie stwierdzono efektów cytotoksycznych. Mesembryna była najbardziej aktywnym alkaloidem wobec transportera 5-HT (K(i) 1,4 nM), podczas gdy mesembrenon był aktywny wobec transportera 5-HT i PDE4 (IC(50)’s<1 μM).

Wnioski

Aktywność ekstraktu z Sceletium tortuosum na transporter 5-HT i PDE4 może tłumaczyć efekty kliniczne preparatów z tej rośliny. Aktywność ta związana jest z obecnością alkaloidów, szczególnie mesembryny i mesembrenonu.

Link do badania: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21798331

Rodzina „roślin lodowych”

Aizoaceae (rodzina roślin lodowych)248

Prawdopodobnie starożytni Asyryjczycy używali gatunku z rodzaju Mesembryanthemum (który nazywali „dilbat”) w połączeniu z konopiami indyjskimi (Cannabis indica) jako leku do “wypędzania duchów” (Thompson 1949, 222*).

W północnym Peru jeden z gatunków Mesembryanthemum znany jest w lokalnym języku hiszpańskim jako hierba de la señorita, “roślina panny”. Ludowi uzdrowiciele z kultu San Pedro (patrz Trichocereus pachanoi) używają jego mięsistych liści w ziołowych amuletach (znanych jako seguros, “ochronne”), szczególnie w magii miłosnej (Giese 1989, 252*).

Obecnie dwa lub więcej gatunków znanych jest w Afryce Południowej jako kanna (także channa lub kougoed). Zasugerowano, że kanna lub channa, która została opisana około 250 lat temu jako roślina, którą Hottentoci żuli dla jej odurzających efektów, była gatunkiem Mesembryanthemum. Niedawno roślinę używaną jako kanna zidentyfikowano jako Sceletium tortuosum.

Mesembryanthemum crystallinum L. [synonim – Cryophytum crystallinum (L.) N.E. Br., Gasoul crystallinum (L.) Rothm.], roślina lodowa z podnóża Przylądka Dobrej Nadziei, jest uprawiana jako warzywo i używana w sałatkach. W 1785 roku Liebig zasugerował jej stosowanie w Niemczech do celach leczniczych, gdzie gatunek ten stał się znany jako figa Hottentot. Około 1900 roku, mówiło się, że kwiaty tej rośliny (flores candiae) były używane do “zabobonnych celów” (Schneider 1974, 2:322*). Twierdzi się, że Hottentoci z Pustyni Kalahari żuli lub wąchali korzenie (w formie tabaki), a istnieją doniesienia, że ta lodowa roślina, która zawiera mesembrynę i kwas szczawiowy, wywoływała (psychoaktywne) odurzenia (Festi i Samorini 1995, 32f.).

Bantu używają korzeni Mesembryanthemum mahonii N.E. Br. do warzenia silnie odurzającego piwa. W Afryce Południowej, blisko spokrewniony gatunek Trichodiadema stellatum (Miller) Schwantes jest używany jako substytut drożdży do wypieku chleba i warzenia piwa. Mówi się, że korzenie mają silne właściwości odurzające (Festi i Samorini 1995, 31).

Lodowa roślina, Mesembryanthemum crystallinum, otrzymała swoją nazwę, ponieważ jej liście wyglądają tak, jakby były pokryte lodem.

Południowoafrykańskie gatunki Mesembryanthemum są czasami nazywane kwiatami południa, ponieważ ich kwiaty często otwierają się tylko w tym czasie.

Niektóre gatunki Mesembryanthemum mogły być kiedyś używane w celach psychoaktywnych.

Odurzająca roślina lodowa Mesembryanthemum expansum jest obecnie znana pod botaniczną nazwą Sceletium expansum. (Drzeworyt, XVIII w.)

Mesembryna

Jest bardzo prawdopodobne, że mesembryna jest obecna w innym blisko spokrewnionym gatunku, który jest również znany jako Hottentot fig, Carpobrotus edulis (L.) N.E. Br. [syn. Mesembryanthemum edule L.]. Roślina ta ma właściwości uspokajające i może być psychoaktywna (Festi i Samorini 1995).

Ludy plemienne z Południowej Afryki używały innego gatunku z tej samej rodziny, Rabaiea albinota (Haw.) N.E. Br. [syn. Nananthus albinotus N.E. Br.], jako dodatku do palenia i wąchania tytoniu (Nicotiana tabacum, tabaki) (D. McKenna 1995, 101*).

Alkaloidy mesembryna i mesembrynina oraz sześć dodatkowych pochodnych są znane z występowania w tym rodzaju roślin (Frohne i Jensen 1992, 125*; D. McKenna 1995, 101*). Mają one działanie przeciwbólowe i pobudzają krążenie (Tyler 1966, 280*). Mesembrine ma właściwości zarówno uspokajające, jak i kokainopodobne (Scholz i Eigner 1983, 75*). Zgodnie z informacjami dostarczonymi przez chemika K. Trouta, niektóre rośliny z tego rodzaju zawierają N,N-DMT.

Alkaloid mesembryna został również wykryty w kilku innych gatunkach z rodziny Aizoaceae: Drosanthemum hispidum (L.) Schwantes [syn. Mesembryanthemum hispidum L.], Sceletium anatomicum(Haw.) L. Bolus [syn. Mesembryanthemum anatomicum Haw.], Sceletium tortuosum (L.) N.E. Br. [syn. Mesembryanthemum tortuosum L.], Trichodiadema barbatum (L.) Schwantes [syn. Mesembryanthemum barbatum L.], Trichodiadema bulbosum(Miller) Schwantes [syn. Mesembryanthemum stellatum Miller] i Trichodiadema intonsum (Haw.) Schwantes [syn. Mesembryanthemum intonsum Haw.] (Festi i Samorini 1995, 32).

Literatura

Bodendorf, K., i P. Kloss. 1961. O degradacji i biogenezie alkaloidów mesembryny i mesembreniny. Archiv der Pharmazie 66:654-61.

Festi, Francesco, i Giorgio Samorini. 1995. carpobrotus edulis (L.) N.E. Brown in Phillips (Fico degli Ottentotto/Hottentos Fig). Eleusis 2:28-34.

Herre, H. 1971. rodzaje Mesembryanthemaceae. Cape Town: Table Mountain Publishers.

Popelak, A., E. Haack, G. Lettenbauer, and H. Spingler. 1960. o budowie mezembryny. Nauki przyrodnicze 47:156.

Popelak, A., G. Lettenbauer, E. Haack, and H. Spingler. 1960. struktura mesembryny i mesembreniny. Nauki przyrodnicze 47:231-32.